Söngurinn um fjárhagsstöðu Reykjavíkur stenst ekki skoðun
Bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar í Hafnarfirði ber saman árshlutauppgjör sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu og heldur því fram að fjárhagsstaða Reykjavíkur sé betri en umræðan gefur til kynna. Hann telur uppsagnir meirihlutans í borginni stafa af hugmyndafræði fremur en nauðsyn, en ver um leið sams konar aðgerðir í eigin sveitarfélagi.
Höfundur mælir allt á hvern íbúa nema uppsagnirnar sjálfar. Yfir 100 uppsagnir í Reykjavík eru kallaðar „fordæmalausar“, en 23 lögð störf í Hafnarfirði, sveitarfélagi sem er margfalt minna, fá ekki sama mælikvarða. Miðað við íbúafjölda gæti munurinn verið lítill. Þetta er veikasti hlekkur röksemdafærslunnar, því samanburðurinn er einmitt hryggjarstykki greinarinnar.
Tölurnar eru þó vel rökstuddar. Höfundur vísar í hálfsársuppgjör, ársreikninga og fjárhagsáætlanir, nefnir halla, skuldir og veltufé frá rekstri og gerir lesanda kleift að sannreyna þær. Hins vegar heldur hann sig eingöngu við A-hluta og svarar ekki þeim rökum sem oft snúa að samstæðu borgarinnar. Tímabilum er einnig blandað saman: halli frá fyrri hluta árs, skuldir um áramót og veltufé síðasta árs.
Orðaval á borð við „bábilju“, „pólitískt leikrit“ og „hörð hægri stefna“ eignar andstæðingum annarlegar hvatir án þess að sýna fram á þær. Skoðanagrein má vera beitt, en heiðarlegra hefði verið að svara bestu rökum hinnar hliðarinnar. Hagsmunatengsl höfundar eru skýrt tilgreind.
