Jákvæð „sjálfsmyndarkrísa“ í Brussel
Vísir birtir stutta vefútgáfu af hlaðvarpsviðtali við Sebastian Starcevic, blaðamann Politico, um hvað þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður þýði fyrir ESB sjálft. Heimildarmaðurinn er nafngreindur, starf hans skýrt tilgreint og þátturinn aðgengilegur, svo lesandinn getur sannreynt tilvitnanirnar. Á móti kemur ein óvænt ritstjórnarleg innskotssetning sem sker sig úr og ein tölfræðileg fullyrðing án stuðnings.
Gagnsæið er sterkasta hlið greinarinnar. Starcevic er nafngreindur, tengslin við „Brussels Playbook“ tilgreind, vísað er í grein hans frá byrjun mánaðarins og lesandinn getur horft á viðtalið sjálft. Þá er tekið fram að viðtalið sé á ensku. Þetta er heiðarleg framsetning á því hvaðan efnið kemur og hvers eðlis það er: greining eins blaðamanns, ekki niðurstaða rannsóknar.
Setningin um að fjarhægriflokkar á Evrópuþinginu „gætu þurft að éta hattinn sinn“ ef Ísland gengur inn er hins vegar ekki höfð eftir neinum. Þar tekur blaðamaðurinn sjálfur til orða, í frétt sem birtist daginn fyrir atkvæðagreiðslu, og í sömu setningu kemur fullyrðingin um að Ísland yrði „líklegast nettógreiðandi“ án nokkurrar tilvísunar. Hún er ekki sannreynanleg innan fréttarinnar sjálfrar, þótt hún geti vel verið stutt í gögnum sem ekki eru nefnd. Það hefði kostað hálfa línu að benda á heimild.
Einsleitni raddanna er að hluta réttlætanleg af sniðinu; viðtal við einn erlendan blaðamann er ekki kappræða, og hlaðvarpsröðin sjálf virðist skipta sjónarmiðum bærilega á milli þátta. Það sem stendur eftir er að hin bjartsýna lýsing á áhuga „Evrópumanna“ á Íslandi er alfarið tekin úr einum munni og enginn efasemdarmaður innan ESB, hvorki um stækkun né um kostnað, kemur að. Samanlagt: nothæf og heiðarlega merkt kynning á viðtali, en ritstjórnarlega óþarflega laus við taumhald á kjördagskvöldi.
