Hafi skynjað um nokkra hríð að já-hliðin væri ekki í sókn
Vísir endursegir viðtal við Össur Skarphéðinsson í Sprengisandi á Bylgjunni, þar sem hann gerir upp þjóðaratkvæðagreiðsluna um ESB-viðræður. Heimildin er nafngreind og skýrt tilgreind, en fréttin byggir alfarið á einni rödd og áberandi fullyrðingar hans um mótherjana eru látnar standa óathugaðar.
Uppruninn er á hreinu: viðtal í Sprengisandi á Bylgjunni sama morgun, nafngreindur viðmælandi, tímasetning tilgreind. Þetta er hefðbundin endursögn úr útvarpsþætti innan sömu fjölmiðlasamsteypu, sem er gagnsætt en jafngildir ekki sjálfstæðri fréttavinnslu.
Þyngra vegur hvað liggur ósnert. Össur ber nei-hreyfingunni á brýn að hafa flutt inn bandarískar aðferðir, sett fram „hálfsannleik eða jafnvel rangfærslur“ og haft „miklu meiri peninga“. Fjárhagsstaðan er atriði sem má sannreyna í uppgjörum kosningabaráttunnar; blaðamaður leitar ekki þeirra talna. Sama gildir um tölurnar 500, 100 og 50 milljarða: þær eru endursagðar eftir minni viðmælandans án nokkurrar sjálfstæðrar staðfestingar. Enginn talsmaður nei-hliðarinnar fær að svara, þótt greinin nefni hann í raun sem ábyrgan fyrir upplýsingaóreiðu.
Framsetningin er þó heiðarleg að því marki að allt er eignað Össuri með „segir“ og „telur“, og lesandinn getur greint mat frá staðreynd. Viðtalsformið réttlætir eina rödd; það réttlætir ekki að umdeildar staðhæfingar um þriðja aðila fari óprófaðar í loftið. Ein spurning til hinnar hliðarinnar hefði breytt þessu.
