Á úfnum sjó eða lygnum

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundurinn tilgreindur sem fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar; það er gott gagnsæi. Sem skoðun ber að meta hana á forsendum röksemdafærslu og heiðarleika fremur en heimildajafnvægis. Á þeim forsendum stendur greinin nokkuð vel: höfundur vísar í nafngreinda skýrslu, tilgreinir aðalhöfund hennar og stofnanalegan bakgrunn, nefnir fréttatilkynningu fjármálaráðuneytisins og tiltekna tölu (500 milljarðar króna í mögulega losun gjaldeyrisforða). Röksemdin er skipulögð og höfundur viðurkennir að evran sé ekki töfralausn. Á hinn bóginn er vert að benda á verulegan veikleika í hugverkinu. Höfundur segist hafa falið skýrsluhöfundum að leggja ekki til ákveðna leið, en túlkar síðan niðurstöðurnar einstrengingslega í þágu evruupptöku. Hann heldur því fram að kostnaður krónunnar sé „umtalsverður" og geta hennar „takmörkuð" án þess að gera grein fyrir mótsjónarmiðum hagfræðinga sem telja sveigjanleika krónunnar mikils virði, til dæmis frá Seðlabanka Íslands eða öðrum innlendum fræðimönnum. Þetta gerir rökfærsluna einhliða jafnvel á forsendum skoðanagreinar, þar sem hugverkleg heiðarleiki krefst þess að höfundur takist á við sterkustu mótrök sinna andstæðinga. Talan um 500 milljarða króna er sett fram án fyrirvara um forsendur eða óvissu, sem er veikleiki þegar um svo umdeilda tölu er að ræða. Greinin er vel rituð pólitísk málflutningsgrein en skortir þá sjálfsgagnrýni sem myndi gera hana að sannfærandi greiningarverki.