Smá standard, takk
Skoðanagrein þingmanns Sjálfstæðisflokksins sem telur upp fjórtán ástæður til að segja „nei" í þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-viðræður. Greinin er skipulögð sem upptalning fullyrðinga án tilvísana í gögn eða heimildir, að undanskilinni einni tilvitnun í utanríkisráðherra og almennri tilvísun í Sameinuðu þjóðirnar.
Greinin er birt sem skoðun og höfundur er nafngreindur sem þingmaður Sjálfstæðisflokksins, sem er til bóta í gagnsæi. Á forsendum skoðanagreinar er eðlilegt að höfundur taki afstöðu, en hugmyndafræðilegur heiðarleiki krefst þess að fullyrðingar séu a.m.k. nokkuð studdar. Hér er upptalning á fjórtán liðum þar sem nánast enginn byggir á sannreynanlegum gögnum. Fullyrðingin um „um 70 fríverslunarsamninga" er ekki studd neinum tilvísunum; staðhæfingin um að ESB-aðild ógni varnarsamningi við Bandaríkin er sett fram án nokkurs rökstuðnings. Tilgreining á „bestu lífskjörum í heimi skv. Sameinuðu þjóðunum" er a.m.k. sannreynanleg tilvísun, en hún er of almenn til að sannreyna, þar sem ekki er vísað í tiltekna skýrslu eða vísitölu. Samanburðurinn við Grikkland er einfaldaður verulega; hann gefur til kynna að ESB hafi hindrað lýðræðislega þjóðaratkvæðagreiðslu, en sleppur öllu samhengi um skuldakreppuna og kjör Grikkja innan evrusvæðisins. Röksemdafærslan er í raun yfirlýsing um trúarsannfæringu frekar en rökstudd greining, og það dregur úr gildi hennar jafnvel sem skoðanagreinar. Tilvitnunin í utanríkisráðherra er stytt og án samhengis, sem gæti gefið villandi mynd af orðum hans.
