Myndband oddvita Miðflokksins vekur hörð viðbrögð – „Ertu í alvöru að aka í göngugötu og kvarta yfir skort á bílastæðum?“

Greinin er í eðli sínu samfélagsmiðlasamantekt, sem er viðurkennd tegund fréttaflutnings, en hún hefur ýmsa veikleika sem vert er að benda á. Í fyrsta lagi er framsetningin verulega ójafnvæg: gagnrýnin á Ara fær mun meira rými en stuðningurinn, og gagnrýnendurnir eru flestir nafngreindir (Egill Helgason, Heiða B. Heiðarsdóttir, Helga Vala Helgadóttir) en stuðningsmenn birtast eingöngu sem ónafngreindar tilvitnarnir. Þetta skapar skýra slagsíðu þar sem lesandinn fær ítarleg rök gegn Ara en aðeins brot af sjónarmiðum fylgjenda hans. Í öðru lagi hefur blaðamaðurinn ekki leitað til Ara Edwalds sjálfs eftir formlegri yfirlýsingu, heldur er allt efnið sótt af Facebook. Ekkert kemur fram um hvort reynt hafi verið að ná til hans. Í þriðja lagi er fullyrðing Mannlífs um lagabrot tekin upp án nánari athugunar eða staðfestingar frá yfirvöldum, til dæmis frá lögreglu eða borgarverkfræðingi, um hvort akstur um Austurstræti sé í raun lögbrot og hvort það sé framfylgt. Tilvísun í „tugir milljóna króna" í tekjutapi er sögð koma frá „kunnugum" en enginn nafngreindur sérfræðingur eða heimild styður þá tölu, þótt það sé Ari sjálfur sem setur hana fram. Greinin virkar fremur sem safn samfélagsmiðlasvara en eiginleg fréttaskrif og hefði grætt á sjálfstæðri heimildaöflun.