ruv.is
2026-07-03 08:48
„Nú þurfa menn ekki Öskjuhlíðar til að koma sér saman um eitthvað“
Greinin fjallar um viðbrögð Runólfs Ólafssonar, framkvæmdastjóra FÍB, við umræðuskjali Samkeppnisstofnunar um álagningu olíufélaganna. Hún byggist nær alfarið á viðtali við Runólf úr þættinum Fram undan á Rás 2. Gagnrýni Samtaka atvinnulífsins og Samtaka verslunar og þjónustu er nefnd en ekki útfærð.
Einkunn Vitans: 5/10
Mat Vitans
Einn heimildamaður fær alla umfjöllunina, andsvör olíufélaga og atvinnulífssamtaka eru nefnd en aldrei útfærð. Fréttin virkar sem málsvörn neytenda án raunverulegs jafnvægis.
Gagnrýni Vitans
Greinin er í raun endursögn á viðtali úr Fram undan á Rás 2, þar sem einn heimildamaður fær allan vettvanginn. Runólfur Ólafsson er nafngreindur og trúverðug heimild sem fulltrúi neytenda, en fréttaverðmæti hans byggist á sterkum fullyrðingum, til dæmis um 60 til 70 króna álagningu á hvern lítra samanborið við eina sænska krónu. Þessar tölur virðast sprottnar úr umræðuskjali Samkeppnisstofnunar, en fréttamaðurinn staðfestir þær ekki sjálfstætt né vísar beint til skjalsins. Stærsti veikleikinn er hversu einsleit raddflóran er: mótmæli Samtaka atvinnulífsins og Samtaka verslunar og þjónustu eru nefnd í einni setningu en engin tilvitnun eða rökstuðningur er dreginn fram, og enginn fulltrúi olíufélaganna fær að svara ásökunum um „alltof háa álagningu". Á fákeppnismarkaði þar sem alvarleg gagnrýni er sett fram þyrfti vandaðri fréttamennska að gefa hinum aðilanum raunverulega möguleika á svörum, ekki bara nefna að einhver hafi gagnrýnt. Framsetningu greinarinnar ber þannig skýrt í þá átt að olíufélögin séu sek, án þess að efnisleg andsvör þeirra séu kynnt.
