Börn án verndar: of­beldi milli syst­kina sem fellur á milli kerfa

Sem skoðanagrein byggð á eigin rannsókn höfundar er þetta vel afmarkað skrif sem hefur skýrt gagnagrunni: eigindleg viðtöl við fagfólk í meistararannsókn við Háskóla Íslands. Höfundur er gagnsær um stöðu sína og bakgrunn, sem er til fyrirmyndar. Greinin vísar einnig til fyrri umfjöllunar á Vísi um kynferðisofbeldi milli systkina, sem gefur lesandanum samhengi. Þrjú atriði draga þó úr slagkrafti greinarinnar. Í fyrsta lagi er rannsóknin sjálf óbirt eða a.m.k. ekki tilvísuð á aðgengilegan hátt; lesandinn getur ekki sannreynt niðurstöðurnar sjálfur án frekari upplýsinga um hvar hún er aðgengileg. Í öðru lagi er rökstuðningurinn mjög almenns eðlis: fullyrðingar eins og „skortur á skýrum skilgreiningum" og „takmörkuð úrræði" eru settar fram án tilvitnana í tiltekin lög, reglugerðir eða dæmi sem sýna hvernig kerfin bregðast. Eitt eða tvö áþreifanleg dæmi úr rannsókninni hefðu styrkt röksemdafærsluna verulega. Í þriðja lagi er tónninn nánast eingöngu lýsandi og ályktandi; engin gagnrýnin umræða um takmarkanir eigin rannsóknar kemur fram, sem er ónákvæmni sem fagfólk í félagsvísindum myndi venjulega viðurkenna. Sem skoðanagrein er þetta samt heiðarleg og skilmerkileg, þótt hún hefði hagnast á meiri sértækni.