Eini hópur fólks sem er samfélagslega samþykkt að útrýma kerfisbundið – Hvað segir það okkur?
Skoðanapistill um fósturskimanir og Downs-heilkenni, birtur undir ritstjórnarmerki Nútímans en undirritaður af einstaklingi. Höfundur setur fram skýra siðferðilega afstöðu en styður hana ekki með neinum tölum eða nafngreindum heimildum, og fyrirsögnin gengur langt lengra en textinn stendur undir.
Pistill af þessu tagi er ritstjórnarleg ákvörðun í sjálfu sér, og hún byrjar illa: efst stendur „Höfundur: Nútíminn“ en undir greininni skrifar Jón Þormar Pálsson. Lesandinn fær ekki að vita hvort miðillinn talar eða einstaklingur. Fyrirsögnin fullyrðir svo um „kerfisbundna útrýmingu“ sem samfélagslega samþykkta; hvergi í textanum er nokkur tilraun til að styðja það, hvorki með tölum frá Landspítala, embætti landlæknis né erlendum samanburði. Slíkar tölur eru til og aðgengilegar. Að sleppa þeim í grein sem hvílir algerlega á umfangi vandans er veikleiki, ekki stílbragð.
Heimildagrunnurinn er tvær ónafngreindar greinar sem „urðu kveikjan“. Lesandinn getur ekki flett þeim upp.
Það sem vinnur með höfundi er hreinskilnin. Hann skilur umræðuna markvisst frá almennri umræðu um þungunarrof, viðurkennir sjálfur takmörk samanburðarins við hinsegin fólk og undanskilur tilvik alvarlegra líffæragalla. Rökin eru því innbyrðis samhengisrík. Á móti kemur að ekkert reynt er á sterkustu gagnrökin: upplýst val, ráðgjöf í skimunarferlinu, reynslu foreldra. Skýr afstaða, þunn undirbygging.
