Ekkert blabla: „Veikindi eru ekki alltaf orsök veikindaleyfa“
Viðtal í Atvinnulífinu á Vísi við tvo ráðgjafa sem standa sjálfir að ráðstefnu Vinnuverndar sem greinin er skrifuð í tilefni af. Fram koma stórar tölur um kostnað veikindafjarvista og fullyrðingar um mun á opinbera markaðnum og almenna, byggðar á eigin gögnum ráðgjafanna. Engin rödd frá stéttarfélögum, VIRK eða opinberum vinnuveitendum.
Greinin er birt í tilefni ráðstefnu sem viðmælendurnir standa sjálfir fyrir, með tengli á dagskrána. Það er ekki dauðasök í viðtalsformi, en þegar tveir ráðgjafar sem selja fyrirbyggjandi þjónustu til stjórnenda fá einir að skilgreina vandamálið, þá er markaðshagsmunurinn upplýsingaatriði sem lesandinn átti að fá skýrar fram.
Verra er hvernig lykiltölurnar eru afgreiddar. Talan 130 milljarðar króna er kynnt sem „dæmi um útreikninga“ án þess að nokkurs staðar sé sagt hver reiknaði, á hvaða forsendum. Fullyrðingin um að veikindaleyfi séu allt að helmingi algengari hjá hinu opinbera byggir á innanhússgögnum Vinnuverndar samanborið við uppgefnar tölur vinnustaða, og er svo styrkt með tilvísun í „málflutning Viðskiptaráðs“ án þess að hagsmunastaða ráðsins sé nefnd. Valgeir viðurkennir sjálfur að heildargögn vanti; blaðamaðurinn lætur þá viðurkenningu standa sem lokapunkt í stað þess að byggja á henni.
Þyngst vegur að greinin kennir verkalýðsfélögum og forystu atvinnulífsins um tortryggni, en hvorugur aðili fær orðið. ASÍ, BSRB eða VIRK hefðu getað svarað í einu símtali. Spurningar blaðamannsins eru gagnrýnar í tón en efnislega leiðandi.
