Þegar undantekningarnar verða að stefnu
Lögmaður skrifar skoðunargrein um það hvernig stjórnmálaflokkar sem kenna sig við frelsi og takmarkað ríkisvald geti fjarlægst stefnu sína smám saman með röð undantekninga. Hann beinir spjótum sínum einkum að Sjálfstæðisflokknum en einnig að Viðreisn og bregst við grein formanns Viðreisnar frá 3. nóvember.
Greinin birtist sem skoðun, og styrkur hennar liggur í heiðarlegri rökfærslu. Höfundur viðurkennir að stjórnmál séu málamiðlanir, að skattar eigi rétt á sér og að einstakar ákvarðanir geti verið málefnalegar. Hann gerir þeim sem hann gagnrýnir ekki upp óheilindi heldur spyr hvert heildin leiði. Vísunin í grein Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur er nákvæm, með heiti og dagsetningu, og sjónarmið hennar eru endursögð af sanngirni áður en þau eru tekin til skoðunar.
Veikleikinn er hversu almenn greinin er. Dæmin um tilslakanir, svo sem „Hækka þarf skatt vegna stöðu ríkissjóðs“, eru sett fram sem tegundir ákvarðana fremur en tilteknar ákvarðanir með ártali, upphæð eða ábyrgðarmanni. Lesandinn getur því ekki metið hvort mynstrið sem lýst er sé raunverulegt eða hversu umfangsmikið það er.
Endurgreiðsla virðisaukaskatts vegna íbúðarvinnu er eina áþreifanlega málið. Áhrif skerðingarinnar á möguleika ungs fólks til að eignast húsnæði eru þó gefin í skyn án gagna. Höfundur vísar til fyrri skrifa sinna um málið, og þar kann rökstuðningurinn að liggja, en hann sést ekki hér.
