Sigmundur Ernir skrifar: Það skiptir sköpum að hlúa að samfélagi
Skoðanapistill þar sem höfundur heldur því fram að stjórnmál snúist um að styrkja samfélög eða skera þau niður og sakar hægrið um niðurskurðaráráttu. Til stuðnings lýsir hann heimsókn sinni til verkefna íslenskrar þróunarsamvinnu í skólum í Malaví, meðal annars skólamáltíðum, vatnsveitu og sólarorku.
„Í raun og sann er pólitík bara tvenns konar“: þannig hefst pistill sem birtur er sem skoðanagrein og er því metinn á forsendum röksemda. Þar liggur veikleikinn. Hægrinu er lýst sem afli sem vilji skera samfélög niður og efist um að lifa með öðru fólki. Hvorki eru nefnd dæmi, tillögur né orð nokkurs sem aðhyllist þá stefnu. Andstæðingurinn er skopmynd, ekki viðmælandi.
Lýsingin frá Malaví er hins vegar besti hluti greinarinnar. Höfundur sá sjálfur ríflega 160 börn sitja á beru gólfi og nefnir héruðin Salima, Mangochi og Nkhotakota ásamt samstarfi við Matvælahjálp Sameinuðu þjóðanna. Sá vitnisburður er lifandi og lesandi getur borið hann saman við opinber gögn. Fullyrðingin um að brottfall minnki „til mikilla muna“ stendur þó án nokkurrar tölu.
Dæmisagan sannar ekki það sem henni er ætlað að sanna. Hún sýnir að tiltekið þróunarverkefni skilar árangri, en ekki að stjórnmál skiptist í uppbyggingu og niðurskurð. Lesandinn fær heldur ekki að vita í hvaða erindagjörðum ferðin var farin.
