100% rafmagn: Eru gagnaver nýju álverin?

Greinin er birt sem lesendagrein og skoðun, og er því metin á forsendum röksemdafærslu og hugmyndafræðilegrar heiðarleika. Röksemdafærslan er skýr og vel byggð: samanburðurinn við sjávarútveginn er áhrifaríkur og sagan af Bakkaverksmiðjunni gefur efninu áþreifanlega umgjörð. Höfundur vitnar í nafngreinda einstaklinga og aðila, svo sem Andri Snæ Magnason, Steingrím J. Sigfússon, Indriða H. Þorláksson og Samkeppniseftirlitið, auk þess sem tilteknar fjárhæðir og atburðir eru nefndir. Hins vegar eru nokkrar tölulegar fullyrðingar sem lesandinn á erfitt með að sannreyna innan greinarinnar; til dæmis er talan um 0,14 til 0,17 dali á kílóvattstund fyrir ómótað ál og 2,5 til 6 dali fyrir hráa reiknigetu ekki studd tilvitnun í nafngreinda úttekt eða rannsókn, þótt slík gögn kunni að vera aðgengileg annars staðar. Fullyrðingin um að hugverkaiðnaðurinn hafi tvöfaldað útflutningstekjur á fimm árum og stefni yfir 300 milljarða er á sama hátt sett fram án beins heimildaraðila. Þetta er ekki óvenjulegt í skoðanagreinum, en hefði styrkt trúverðugleika röksemdafærslunnar að vísa skýrar í heimildir. Að öðru leyti er þetta vel samin og hugsandi skoðanagrein sem viðurkennir gagnsjónarmið, til dæmis varðandi fæðuöryggi og garðyrkjubændur, sem eykur hugmyndafræðilegan heiðarleika. Höfundur gefur upp hagsmunatengsl sín sem stofnandi Snjallgagna, sem er til fyrirmyndar.