Fór með börnin frá Íslandi án samþykkis föðurins
Fréttin greinir frá bréfi umboðsmanns Alþingis vegna kvörtunar föður sem taldi skóla, félagsþjónustu, lögreglu og lögmann hafa brugðist þegar barnsmóðir hans fór með börnin úr landi. Umboðsmaður tók kvörtunina ekki til efnislegrar meðferðar þar sem maðurinn hafði ekki fyrst leitað til viðeigandi stjórnvalda. Fréttin rekur jafnframt lagareglur um utanlandsferðir barna.
Fyrirsögnin segir berum orðum að móðirin hafi farið með börnin án samþykkis föðurins. Sú lýsing er frásögn kvartandans. Umboðsmaður tók málið einmitt ekki til efnislegrar meðferðar og úrskurðaði því ekkert um atburðarásina. Inngangurinn endurtekur sömu fullyrðingu sem staðreynd. Lesandinn fær því á tilfinninguna að niðurstaða liggi fyrir sem aldrei var kveðin upp.
Megintextinn er hins vegar traustur. Hann rekur bréf umboðsmanns af nákvæmni, tilgreinir dagsetningu og birtingu á vef embættisins og útskýrir skýrt hvers vegna kvörtuninni var vísað frá. Lesandinn getur sannreynt allt sem þar stendur. Lagaskýringarnar um hlutverk sýslumanns og dómsmálaráðuneytisins hafa líka raunverulegt gildi fyrir lesendur.
Umfram bréfið er ekkert lagt til málanna. Engin tilraun er gerð til að leita viðbragða hjá ráðuneytinu eða sveitarfélaginu. Hér hefði fyrirsögn á borð við „Umboðsmaður vísar frá kvörtun föður“ lýst efninu rétt. Þar sem ein frásögn er sett fram sem staðreynd í fyrirsögn getur lesandinn fengið skakka mynd af málinu.
