Áhætta og hagsmunatengsl við ávöxtun séreignarsparnaðar

Greinin er birt sem umræðugrein og uppfyllir þær kröfur vel. Höfundur vísar í tilgreindar fræðilegar heimildir: ritgerð Gylfa og Kára í Tímariti um viðskipti og efnahagsmál, rannsóknir Samuelssonar og Mertons frá 1969, bók Malkiels og ritgerð Cocco o.fl. frá 2005, auk greinar Mertons frá 2014. Þetta er óvenjulega vel heimildaður pistill miðað við það sem algengt er í íslenskri umræðu. Rökstuðningurinn er skýr og samhangandi: frá fræðilegum grunni um eignadreifingu yfir í hagsmunatengsl banka og þörf á opinberu eftirliti. Einn veikleiki er að höfundur gefur viðskiptabönkunum ekki færi á að svara gagnrýninni, en í skoðanagrein er það ekki forsenda; lesandinn skilur greinilega að hér er um afstöðu að ræða. Lokaályktunin um að opinbert eftirlit þurfi að vera virkara er vel rökstudd af efninu á undan, þótt höfundur viðurkenni sjálfur að hann viti ekki til hlítar hvernig slíkt eftirlit er háttað, sem er heiðarleg afstaða. Á heildina litið er þetta vandaður pistill sem bætir efnislega við umræðuna.