Brunaöryggi á ekki að byggjast á ágiskunum
Byggingafræðingur og forstjóri Brunahólfa ehf. heldur því fram að skráningu og eftirliti með brunaþéttingum sé víða ábótavant á Íslandi. Hann segir úttektaraðila sjaldan krefjast rekjanlegra gagna og kallar eftir því að HMS, byggingarfulltrúar og slökkvilið fylgi kröfum fastar eftir.
Í þessari skoðunargrein á Vísi er sjaldgæf hreinskilni um eigin tölu. Fullyrðingin um að aðeins um einn af hverjum tíu úttektaraðilum krefjist fullnægjandi skráningar er sláandi, en höfundur tekur sjálfur fram að hún byggi á reynslu hans, ekki landsbundinni rannsókn. Hann vísar einnig í tiltekin skjöl HMS, leiðbeiningar C-005, gátlista 6.005 og skoðunarhandbók 6.009, sem lesandi getur flett upp.
Veikari er umfjöllunin um lagaskyldu. Höfundur fullyrðir að kröfurnar séu lögbundnar en nefnir hvorki lagagrein né ákvæði byggingarreglugerðar, þótt þungamiðja röksemdarinnar hvíli einmitt þar. Engin dæmi eru heldur nefnd um tilteknar byggingar eða afleiðingar. Ekki er reynt að skýra hvers vegna eftirlitsaðilar sætta sig við undirritaða yfirlýsingu á einu blaði, sem hefði styrkt málflutninginn.
Loks skiptir máli að höfundur er forstjóri fyrirtækis á þessu sviði og heldur því fram að allt of fá fyrirtæki búi yfir nauðsynlegri sérþekkingu. Hagsmunirnir eru gefnir upp í lok greinar, sem er rétt, en lesandi ætti að hafa þá í huga þegar hann vegur þá ályktun.
