Óljóst hvers vegna þeir hittust í „völundarhúsi“ bílastæðahússins
Greinin segir frá dómi Héraðsdóms Reykjavíkur í Höfðatorgsmálinu, þar sem tveir menn voru sakfelldir fyrir árás í bílakjallara og einn sýknaður. Atburðarásin er rakin eftir framburði brotaþola og sakborninga og niðurstöðum dómsins um ásetning, refsingu og sakarkostnað.
Vandmeðfarnasta efnisgreinin hefst á „Þess má geta“. Þar er sagt frá ábendingu nafnlauss aðila um að tveir sakborninganna hafi boðið mönnum fé fyrir að taka á sig sök. Upplýsingarnar eru réttilega raktar til lögregluskýrslu sem birtist í dómnum. Lesandinn fær þó ekki að vita hvort dómurinn lagði nokkurt mat á þær eða hvort þær höfðu áhrif á niðurstöðuna. Án þess stendur alvarleg en ósönnuð ásökun á nafngreindum mönnum eftir sem laus fróðleiksmoli.
Að öðru leyti er vel unnið úr frumgögnum. Rúmlega sjötíu blaðsíðna dómur er dreginn saman skýrt og greint er á milli frásagnar brotaþola, málsvarnar og mats dómsins. Rökin fyrir því að stungan taldist stórfelld líkamsárás en ekki tilraun til manndráps koma vel fram. Brotaþoli og sá sem var sýknaður eru ekki nafngreindir, og það er til fyrirmyndar.
Greinin byggir eingöngu á dómskjalinu. Hvorki verjendur né ákæruvald fá orðið og ekkert kemur fram um hvort dómnum verði áfrýjað. Í fréttum af dómum skiptir það lesandann máli.
