Ljós í óreiðu samtímans
ruv.is 466 gr. 6.2
heimildin.is 64 gr. 6.1
visir.is 1172 gr. 5.8
vb.is 300 gr. 5.7
mbl.is 269 gr. 5.5
dv.is 333 gr. 5.2
mannlif.is 52 gr. 4.4
nutiminn.is 53 gr. 4.2
ruv.is 466 gr. 6.2
heimildin.is 64 gr. 6.1
visir.is 1172 gr. 5.8
vb.is 300 gr. 5.7
mbl.is 269 gr. 5.5
dv.is 333 gr. 5.2
mannlif.is 52 gr. 4.4
nutiminn.is 53 gr. 4.2
nutiminn.is 2026-05-09 08:00

Dómarinn í máli Páls skipstjóra gegn RÚV og Þóru var lögmaður RÚV í Brúneggjamálinu

Greinin bendir á að dómarinn sem sýknaði RÚV og Þóru Arnórsdóttur hafi áður starfað sem lögmaður RÚV í öðru máli. Nútíminn segist hafa undir höndum tölvupósta og gögn sem staðfesti tengsl dómarans við RÚV. Greinin vekur þannig spurningar um hugsanlegan vanhæfismöguleika en svarar þeim ekki formlega.

Einkunn Vitans: 5/10
Mat Vitans
Nútíminn bendir á fyrri tengsl dómara við RÚV en leitar ekki svara hjá neinum aðila og útskýrir ekki reglur um vanhæfi. Einhliða framsetning veikir annars athyglisvert efni.
Gagnrýni Vitans
Kjarni greinarinnar er áhugavert uppljóstranarmál: dómari sem sýknaði RÚV hafi áður verið lögmaður sama aðila. Nútíminn segist hafa gögn þessu til stuðnings, sem er mikilvægt, en lesandinn fær ekki sjálfur aðgang að þeim eða nákvæmar tilvísanir í einstök skjöl. Greinin nefnir tölvupósta, greinargerðir og önnur gögn en birtir ekkert úr þeim beint, sem veikir sannreynanleika fullyrðingarinnar. Þetta er eftirtektarvert en ekki óalgengt í upphafsfréttaþáttum þar sem miðillinn vill vernda heimildir sínar. Stærsti galli greinarinnar er hversu einhliða hún er. Enginn aðili fær að svara: ekki dómarinn sjálfur, ekki RÚV, ekki lögmaður Páls skipstjóra. Ef vanhæfissjónarmið eiga að hafa þyngd þarf í minnsta kosti að leita svara hjá dómaranum eða dómstólasýslunni um hvort hann hafi tilkynnt fyrri tengsl sín. Greinin spyr aldrei beint hvort Páll eða lögmenn hans hafi gert athugasemdir við hæfi dómarans, sem er grundvallarupplýsing í slíku máli. Jafnframt skortir samhengi um lagalegar reglur um vanhæfi dómara, til dæmis hvaða skilyrði þurfa að vera uppfyllt samkvæmt lögum um meðferð einkamála til að dómari teljist vanhæfur. Framsetningin leggur sterklega að því að hér sé eitthvað athugavert án þess að útskýra hvort tengsl af þessu tagi séu sjálfkrafa vanhæfisástæða eða ekki. Þetta er í raun grunur settur fram sem óbeint niðurlag, án þess að lesandanum sé gefið tæki til að meta hvort efnið réttlæti áhyggjurnar.
← Til baka á forsíðu