Skipulag sem má ekki borga sig!
Skoðanagrein yfirlögfræðings Samtaka fyrirtækja í fjármálaþjónustu sem endurspeglar umsögn samtakanna um áform dómsmálaráðuneytisins gegn skipulagðri brotastarfsemi. Ein staðfest heimild er nefnd, skýrsla ríkislögreglustjóra frá nóvember 2025, en að öðru leyti er greinin almenn og gengur ekki nærri neinum mótrökum. Hagsmunatengsl höfundar eru upplýst en ekki rædd.
Greinin er birt undir skoðanamerki og starfsheiti höfundar kemur fram, sem er lágmarkskrafa og er uppfyllt. Sterkasti hluti hennar er tilvísunin í skýrslu ríkislögreglustjóra frá nóvember 2025 með áþreifanlegri tölu: brotahópum hafi fjölgað um helming á áratug. Þetta getur lesandinn sannreynt sjálfur. Umsögnin í Samráðsgátt er líka nefnd, svo grunnurinn er ekki í lausu lofti.
Vandinn liggur í rökfærslunni sjálfri. Fullyrðingin um vaxandi tryggingasvik, sem er einmitt sá þáttur sem varðar aðildarfyrirtæki SFF beinum fjárhagslegum hagsmunum, er borin fram með orðunum „vísbendingar eru um“ og „það virðist bera á aukningu“, án nokkurra talna eða tilvísunar. Þar hefði höfundur, sem situr á gögnunum, getað lagt eitthvað á borðið. Enn meira ber á því að greinin kallar á auknar rannsóknarheimildir án þess að nefna einu orði þau andmæli sem alltaf fylgja slíkum kröfum: persónuvernd, réttarvernd sakborninga, hvar valdheimildir eiga að stöðvast. Höfundur er lögfræðingur; sú þögn er valkostur, ekki yfirsjón.
Þá stendur fyrirsögnin, „Skipulag sem má ekki borga sig!“, nánast ótengd efninu. Hún bendir til umræðu um eignaupptöku eða að þurrka upp fjárhagslegan ávinning brotahópa, en um það er ekki fjallað. Textinn er að stórum hluta almennt orðalag um samstarf, upplýsingamiðlun og „markvissar aðgerðir“ sem enginn getur verið á móti, og upplýsingaþéttleikinn er lítill í samræmi við það.
Niðurstaða: hreinskilin hagsmunatalsmennska með einni staðfestri heimild og upplýstum tengslum, en of almenn og einhliða til að teljast sterk röksemdafærsla. Lesandi fær enga mynd af því hvað gæti verið á móti.
