Sex á­stæður fyrir JÁ-i í ágúst

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Höfundur er nafngreindur og kynntur sem viðskiptafræðingur, sem gefur lesandanum samhengi. Rökin eru skýrt framsett og innbyrðis samkvæm: kjarninn er sá að atkvæðagreiðslan snúist um að ljúka viðræðum, ekki um að samþykkja samning, og því eigi þjóðin að fá samninginn á borðið áður en lokaniðurstaða er tekin. Þetta er lögmæt afstaða og greinin leynir ekki skoðun sinni. Veikleiki greinarinnar sem skoðanaskrif er hins vegar sá að fullyrðingar sem ættu að vera studdar gögnum eru settar fram sem sjálfsögð sannindi. Dæmi: „Í áratugi hafa íslensk fyrirtæki og heimili búið við hærri vexti og meiri óstöðugleika en flest nágrannalönd okkar" er staðhæfing sem hægt væri að styðja tölum frá Seðlabanka eða Hagstofu, en engin slík tilvísun er gefin. Sama á við um fullyrðingar um tolla á fullunnar landbúnaðar- og sjávarafurðir: þær eru ekki rangar, en þeim er haldið fram án nokkurs rökstuðnings. Skoðanagrein þarf ekki jafnvægi sjónarmiða, en hún verður sannfærandi í hlutfalli við rökstuðninginn sem hún veitir. Hér er áhrifavaldið fremur tilfinningalegt en efnislegt, sem dregur úr þyngd rökunnar.