Stjórnarfundir og formlegir og óformlegir fundir stjórnar
Skoðanagrein þar sem höfundur heldur því fram að stjórnarformaður Landsvirkjunar og fjármálaráðherra hafi beitt útúrsnúningum með því að greina á milli „formlegra“ og „óformlegra“ stjórnarfunda. Hann telur að 6. grein laga um Landsvirkjun leyfi enga slíka aðgreiningu og að stjórnin hafi brotið gegn henni.
Vísir birtir greinina sem skoðun, og þar liggur styrkur hennar: röksemdafærslan hvílir á tiltekinni lagagrein sem lesandinn getur flett upp sjálfur. Höfundur rekur textann vandlega, spyr hvað „óformlegur“ fundur feli í raun í sér og tengir það við gagnsæi og fundargerðir. Í lokin viðurkennir hann hreinskilnislega að aðeins ein hlið málsins hafi verið rædd.
Veikleikinn er að mótrökin fá lítið rými. Röksemdin um launaumræðu er afgreidd með samlíkingu við launaviðtal, en þar er horft fram hjá hæfis- og hagsmunareglum sem eru einmitt kjarni gagnstæðs sjónarmiðs. Lögskýring sem byggir aðeins á orðalagi einnar greinar án tilvísunar í lögskýringargögn eða almennar reglur er þynnri en fullyrðingin um augljósa niðurstöðu gefur til kynna.
Þá er farið laust með staðreyndir. Orð ráðamanna eru endursögð eftir minni („mig minnir“, „í einhverjum fjölmiðlinum“) og fullyrðingin um fyrri stjórnir hvílir á „sagt er“. Samt er því slegið föstu að stjórnin hafi „ítrekað brotið“ lög. Sú niðurstaða er sett fram sem staðreynd en er í raun ályktun höfundar.
