Fái ekki að skipta um nafn

Greinin er einróma í sjónarmiðum: eini heimildamaðurinn er flutningsmaður frumvarpsins sjálfur. Efnislega snertir málið mannréttindi og persónuvernd dæmdra einstaklinga, og þar hefði verið eðlilegt að leita til sérfræðinga í mannréttindum, lögfræðinga eða fulltrúa Þjóðskrár til að varpa ljósi á hina hliðina. Sigurður Helgi nefnir „þrjú mál" sem hafi komið fram í fréttum en þeim er ekki lýst nánar, og lesandinn getur því ekki sannreynt þá fullyrðingu innan fréttarinnar sjálfrar; gæti verið studd opinberum heimildum sem fréttin vísar ekki til með beinum hætti. Tilvísun í Danaþingið er áhugaverð en ónákvæm: ekki kemur fram hvenær málið var til umfjöllunar eða hvers vegna það féll. Framsetningin styður þá túlkun að frumvarpið sé sjálfsagt skref, án þess að vekja nokkra spurningar um hugsanlegar afleiðingar þess. Þó ber að hafa í huga að almennar fréttir um lagafrumvörp byggjast oft á viðtali við flutningsmann, en jafnvel í þeim greinategund hefði ein viðbótarrödd styrkt fréttina verulega.