Orðið á götunni: Allt reynt til að sverta mannorð Þorgerðar Katrínar – tilgangurinn helgar meðalið

Greinin er birt sem ritstjórnarefni og þarf því ekki að uppfylla sömu kröfur um jafnvægi og fréttaskrif. Hún er samt metin á gæði rökstuðnings og heiðarleika í meðferð efnisins. Meginmál greinarinnar er að Morgunblaðið hafi byggt árásir á Þorgerði Katrínu á rangri frétt Vísis, sem hafi síðan verið leiðrétt. Þetta er sannreynanleg fullyrðing og lesandinn getur athugað hana; þar stendur greinin á nokkuð traustum grunni. Vandamálið liggur hins vegar í öllu hinu. Persónuárásirnar á nafngreinda einstaklinga, til dæmis minnst á „endemur eftir næturbrölt á Klausturbar" hjá Gunnari Braga, eru óskyld málefnalegri umræðu og draga verulega úr trúverðugleika greinarinnar sem skoðanastykki. Lýsingarnar á fyrrverandi utanríkisráðherrunum sem hópi með „misköflóttan feril" eru matskenndar fullyrðingar sem ekki eru rökstuddar frekar. Þá er heildarframsetningin einstrengingsleg, jafnvel fyrir skoðanapistil. Samanburðurinn við MAGA-hreyfinguna og Brexit er settur fram sem staðreynd frekar en greining; engum gögnum er vísað til um efnahagslegan skaða Brexit umfram almenna fullyrðingu. Greinin setur fram þá kenningu að allur andstaðamálflutningur gegn ESB-aðild sé „ódýr eftirlíking" á popúlisma, sem er gróf einföldun á flóknu málefni. Fyrir skoðanapistil er rökstuðningurinn grunnur; höfundurinn treystir meira á háværa túlkun og tilfinningahlaðið orðalag en á rökfræðilega uppbyggingu. Greinin nær markmiði sínu sem pólitískt vopn, en sem skoðanaskrif í blaðamennsku er hún frekar veikbyggð.