„Ég veit að munurinn er svona mikill“

Greinin er í raun brot úr viðtali við einn heimildamann, Sigríði Ólafsdóttur læsisfræðing, og vísar í lok textans í „umfjöllunina í heild sinni" sem bendir til þess að um útdrátt úr lengri umfjöllun sé að ræða. Það vekur strax spurningar um hvort hægt sé að meta textann sem sjálfstæða frétt. Sem slíkur stendur hann á veikum grunni: ein rödd, engar tölulegar heimildir, engin gögn um hlutfall ómenntaðs starfsfólks eða manneklu á leikskólum, og enginn fulltrúi leikskólanna, sveitarfélaga eða menntayfirvalda fær að svara. Dæmin sem Sigríður tekur eru sögð af henni sjálfri og lýsa tveimur ólíkum aðstæðum án þess að vísað sé í rannsóknir eða opinber gögn sem styðja fullyrðingar hennar um að „munurinn er svona mikill". Lesandinn verður því að treysta á orð eins heimildamanns. Fagleg titlagáfa Sigríðar gefur henni ákveðið trúverði, en blaðamaðurinn bætir ekkert samhengi við umfjöllunina: ekkert um fjölda leikskóla á landinu, ekkert um menntunarkröfur í lögum, ekkert um hvort sveitarfélög hafi brugðist við. Framsetningin er hlutlæg í tón en einhliða í efni, og fyrirsögnin er tilfinningalega hlaðin tilvitnun sem styður eina túlkun án mótvægis. Ef um útdrátt úr stærri frétt er að ræða ætti það að koma skýrt fram; ef þetta er sjálfstæð frétt er hún ófullnægjandi.