Tölum meira um náttúru­vernd

Greinin er birt sem skoðun og höfundur tilgreinir sig sem íbúa í Bláskógabyggð og frambjóðanda á Þ-listanum; þetta er kosningaskrif sem Vísir birtir á skoðanasíðu sinni. Í ljósi þess ber að meta hana á forsendum rökstuðnings og heiðarleika, ekki jafnvægis eða hlutlægs fréttaflutnings. Styrkleiki greinarinnar liggur í því hversu margvíslegar heimildir höfundur dregur inn. Vísað er í nafngreinda fræðigrein eftir Tómas Grétar Gunnarsson og Lilju Jóhannesdóttur í Bændablaðinu, í COP15-samninginn frá Montréal 2022 og tilvitnun til António Guterres, í stefnuskrá Bláskógabyggðar með beinum hlekk, í friðlýsingu Pollengis og Tungueyjar frá 1994 hjá Náttúruverndarstofnun, í undirskriftarlista íbúa vegna Engjaholts og í rit Mariönu Mazzucato um atvinnustefnu. Þetta er vel yfir meðallagi fyrir skoðanagrein; lesandi getur sjálfur sannreynt meginstaðhæfingarnar. Veikleikarnir eru þó áþreifanlegir. Í fyrsta lagi notar höfundur orðið „prófessor í nýsköpunarhagfræði" um Mazzucato án þess að tengja tilvísunina beint við íslenskan veruleika; tilvitnunin virðist dregin úr skýrslu sem snýr að almennum hagvexti, og tengingin við ferðaþjónustu og náttúruvernd á Íslandi er ekki útfærð. Í öðru lagi ber greinin skýrt einnar hliðar einkenni sem gengur lengra en venjulegt hagsmunabréf: samanburðurinn við „útrásarvíkinga" og efnahagshrunið er kröftug ómynd sem sett er fram sem sjálfsögð hliðstæða, án rökstuðnings um hvers vegna aðstæður séu í raun sambærilegar. Í þriðja lagi er ekkert minnst á sjónarmið framkvæmdaraðila eða sveitarstjórnar, sem er skiljanlegt í skoðanagrein en veikir sannfæringarkraftinn; höfundur segir ítrekað að „enginn vilji heyra" andstæðar raddir en kynnir sjálfur engar slíkar raddir til þess að hrekja þær. Þetta er meira áróðursleg yfirborðsmeðferð en rökstudd greining, þótt hún sé rétt merkt sem skoðun. Gagnsæi höfundar um eigin stöðu sem frambjóðanda er til fyrirmyndar.