Verða gervigreindarpersónur skattgreiðendur?
Skoðanagrein um hvort ríki muni veita gervigreind réttarstöðu lögaðila og hvort Ísland eigi að búa sig undir það. Höfundur leggur til að slíkir aðilar verði aðeins viðurkenndir ef líkan, gögn og reikniafl eru hýst innan lögsögunnar og tilgreindir einstaklingar bera persónulega ábyrgð.
Vísir birtir greinina sem skoðun, og sem rökfærsla stendur hún traustum fótum. Höfundur vísar í rekjanlegar heimildir: viðtal Harari við ritstjóra The Economist, skrif hans í Financial Times, argentínska frumvarpið, uppfærðan ramma Singapúr og BEPS-verkefni OECD. Lesandi getur flett þessu upp, og frásögnin af því að argentínska frumvarpið hafi færst í átt að mennskri ábyrgð styrkir rökin í stað þess að fegra þau.
Helsti kostur greinarinnar er að hún mætir eigin mótrökum: hættunni á kapphlaupi niður á við, orðsporsáhættu og bindingu EES-réttar. Það er sjaldgæft í greinum sem kynna Ísland sem ákjósanlegan stað.
Gloppurnar eru þó tvær. „Lögfræðingar hafa bent á“ er óljós tilvísun þar sem eitt nafn hefði nægt. Alvarlegra er að greinin gengur út frá nægri orku án þess að nefna umræðuna um raforkuskort hérlendis, og hún horfir fram hjá alþjóðlega lágmarksskattinum, sem skiptir sköpum fyrir spurninguna um hver nýtur skattstofnsins.
