Ekki sést til lands í deilunni sem hefur haft á­hrif á yfir sjö þúsund far­þega

Greinin nýtir þrjár meginheimildir: Ástrað Haraldsson ríkissáttasemjara, Unu Magneu Stefánsdóttur hjá Neytendasamtökunum og upplýsingar frá Icelandair sjálfu. Talan um sjö þúsund farþega er sérstaklega rakin til Icelandair, sem er rétt og gagnsætt. Ástráður er góð hlutlaus heimild um stöðu samningaviðræðna og fjölmiðlabannið skýrir hvers vegna beinar tilvitnanir í deiluaðila eru takmarkaðar. Þó vekur athygli að sjónarmið flugmanna eru aðeins endursögð frá fyrri fréttum, ekki nýjum samtölum, og greinin gerir ekki sérstakan greinarmun á þessu. Formaður Félags íslenskra atvinnuflugmanna er vitnað til en ekki nafngreindur, og tímasetningin „síðast í maí" gefur til kynna eldri yfirlýsingu sem er endurnýtt án þess að lesandi fái skýra vitneskju um hvort hún eigi enn við. Framsetningin er nokkuð hlutlaus; báðum sjónarmiðum um orsakir aflýsinganna er gefinn vettvangur, þó að Icelandair fái meira pláss, einkum með tölunni um farþega. Greinin hefði getað styrkt sig með því að nefna hvort Icelandair hafi veitt athugasemdir umfram tölulegar upplýsingar, og með skýrari tímasetningu á yfirlýsingum flugmanna. Réttindahlutinn, þar sem Una útskýrir rétt farþega, bætir verulegu gildi við og er vel unninn. Í heildina er þetta heiðarleg og þjónustulega nytsamleg frétt sem uppfyllir grunnkröfur um gagnsæi, en hefði getað verið enn sterkari með ferskari heimild frá flugmannafélaginu.