Þorgerður ekki sú eina sem bregst við
Stutt fréttaskýring um viðbrögð þjóðarleiðtoga við korti Donalds Trumps þar sem Ísland og fleiri svæði voru lituð bandarískum fánalitum. Fréttin byggir á beinni tilvitnun í sameiginlega yfirlýsingu Macrons og Carneys auk frásagnar af fundi utanríkisráðherra með sendiherra Bandaríkjanna. Formleg heimild er nefnd en ekki hvaðan efnið er fengið.
Yfirlýsing Macrons og Carneys er kjarni fréttarinnar og hún er rétt eignuð: tilvitnunin er bein, heimildin nefnd og lesandi getur í grundvallaratriðum sannreynt hana í opinberri yfirlýsingu leiðtoganna. Það er meira en oft fæst í svona stuttum útlandafréttum.
En hvaðan kemur efnið? Enginn fréttaskeytamiðill er nefndur, engin erlend frétt, engin dagsetning á yfirlýsingunni. Þetta er nær örugglega endurvinnsla úr útlendum miðli og þá á að segja það. Sama gildir um fund Þorgerðar Katrínar með sendiherranum: að hún hafi „lýst óánægju“ er fullyrðing sem hvergi er eignuð, hvorki ráðuneytinu, tilkynningu né samtali við ráðherrann sjálfan.
Ekkert er heldur leitað til bandarískra viðbragða, hvorki sendiráðsins hér né Hvíta hússins, þótt fréttin fjalli einmitt um óánægju með uppátæki forsetans. Í svo stuttri frétt er það ekki dauðadómur, en það er sá munur sem skilur handhægt uppflettiefni frá sjálfstæðri fréttavinnu.
Framsetningin sjálf er hlutlaus: kortið er ekki túlkað, orðalagið er stillt og gildisorðin liggja öll inni í tilvitnun.
