Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni
Formenn stéttarfélaganna Visku og FÍN gagnrýna fjöldauppsagnir hjá Reykjavíkurborg og krefja borgarstjórn um greiningu á forsendum þeirra, raunverulegum sparnaði og áhrifum á þjónustu. Þau benda á að sumum sem sagt var upp hafi verið boðið að snúa aftur og telja það sýna lélegan undirbúning.
Sterkasta spil greinarinnar er endurráðningin: ef borgin býður fólki aftur sem hún sagði upp vakna eðlilegar spurningar um undirbúning. Höfundar orða þó sjálfir að borgin „virðist“ hafa gert þetta og nefna hvorki fjölda né svið. Einmitt þar hefði ein áþreifanleg tala gert röksemdina mun þyngri.
Annað sem vel er gert: höfundar koma fram undir titlum sínum sem formenn stéttarfélaga, svo hagsmunir þeirra liggja ljósir fyrir. Borgarstjóri er auk þess vitnað orðrétt, og tilvitnunin er sett fram án útúrsnúnings.
Ósamræmið er hins vegar áberandi. Greinin krefst gagna af borginni en leggur sjálf engin fram fyrir eigin fullyrðingar. Að opinberir starfsmenn búi við lakari kjör en á almennum markaði er umdeilt atriði, og hér er því slegið fram án nokkurrar tilvísunar. „Fullkomið virðingarleysi“ er stór dómur sem engin dæmi styðja. Að lokum er stökkið frá nokkrum endurráðningum yfir í að starfsöryggi sé „hjóm eitt“ lengra en rökin bera.
