Ljós í óreiðu samtímans
heimildin.is 254 gr. 6.4
ruv.is 1680 gr. 6.2
visir.is 3654 gr. 6.0
vb.is 825 gr. 5.9
mbl.is 1383 gr. 5.7
dv.is 1303 gr. 5.2
mannlif.is 328 gr. 4.9
nutiminn.is 249 gr. 4.6
heimildin.is 254 gr. 6.4
ruv.is 1680 gr. 6.2
visir.is 3654 gr. 6.0
vb.is 825 gr. 5.9
mbl.is 1383 gr. 5.7
dv.is 1303 gr. 5.2
mannlif.is 328 gr. 4.9
nutiminn.is 249 gr. 4.6
heimildin.is 2026-08-28 22:12

Nei-sinnar auglýsa „raunverulega hættu á“ sæstreng frá ESB

Heimildin tekur útvarpsauglýsingu Þjóðmála um sæstreng og ber hana saman við álitsgerð þriggja lagaprófessora við HR, umsögn Samorku og dæmi frá Möltu og Kýpur. Auglýsingatextinn er birtur orðréttur og frumgögnin eru nafngreind og sannreynanleg. Helsti gallinn er að auglýsandinn sjálfur fær ekki tækifæri til að svara.

Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Heimildin ber útvarpsauglýsingu Þjóðmála saman við álitsgerð lagaprófessana og styðst við nafngreind frumgögn. Auglýsandinn fékk þó ekkert tækifæri til að svara.
Gagnrýni Vitans

Styrkur greinarinnar liggur í frumgögnunum. Auglýsingin er birt orðrétt og í heild, sem er rétta aðferðin þegar frétt snýst um innihald tiltekins texta; lesandinn getur metið hana sjálfur. Þá er vitnað beint í álitsgerð lagaprófessana við Háskólann í Reykjavík, unna fyrir utanríkisráðuneytið, og meira að segja í þann fyrirvara álitsins að ESB hafi ótvíræðan áhuga á samtengingu orkumarkaða. Sá fyrirvari hefði auðveldlega getað fallið út; að hann er tekinn með sýnir að höfundur er ekki að klippa heimildina til. Umsögn Samorku, nafngreind ummæli fjármálaráðherra Möltu og tilvísun í dóm Almenna dómstóls ESB bæta við lögum af sannreynanleika. Fyrirspurn til auglýsingastjóra RÚV var send og ósvaraða fyrirspurnin tilgreind, sem er heiðarlegt.

Það sem vantar er augljóst: Þjóðmál. Fréttin er byggð upp sem hrakning á málflutningi tiltekins fjölmiðils, og þá á sá miðill kröfu á að vera spurður hvað hann byggi orðin „raunveruleg hætta“ á. Ekkert bendir til að reynt hafi verið. Sama gildir í minna mæli um Morgunblaðið, sem er sagt hafa vitnað ranglega í álitsgerðina, en þar er aðeins stuðst við yfirlýsingu prófessoranna sjálfra. Framsetningin hallar líka: orðið „nei-sinnar“ í fyrirsögn er merkimiði fremur en lýsing, og lokakaflinn um málþófsmet Miðflokksins og veiðigjaldaumræðuna þjónar litlu upplýsingahlutverki en talsverðu skoti.

Smærri atriði draga niður: hlutfallstalan um að 92% orkunotkunar Kýpverja komi úr olíu er ekki eignuð neinum, og textinn ber merki flýtis með tvíteknum orðum á tveimur stöðum. Þetta er engu að síður vandaðra en meðalfrétt um deiluefni, byggt á nafngreindum gögnum og með viðleitni til viðbragða. Sjö er sanngjarnt; áttunni nær greinin ekki fyrr en auglýsandinn hefur fengið að svara.

← Til baka á forsíðu