Sakar Hjört um að slíta orð Kristrúnar úr samhengi með grófum hætti - „Svona er auðvitað algerlega óboðlegt“
Fréttin greinir frá gagnrýni Eiríks Rögnvaldssonar á að Hjörtur J. Guðmundsson hafi slitið orð forsætisráðherra úr samhengi í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu. Bæði tilvitnunin sem Hjörtur birti og framhaldið sem hann sleppti eru birt í heild, sem gerir lesandanum kleift að leggja eigið mat á málið. Hjörtur fær hins vegar engan orðastað þótt hann sé sakaður um gróf vinnubrögð.
Sterkasta hlið þessarar frásagnar er einföld en vanmetin: hún birtir hráefnið. Bæði brotið sem Hjörtur dreifði og setningarnar sem á eftir fylgdu í hlaðvarpsviðtalinu eru prentaðar orðrétt, hlaðvarpið nafngreint og tímasett, og Facebook-færslan tilgreind. Lesandinn getur því sjálfur athugað hvort merkingin snúist á haus. Til viðbótar er upplýst um eigin afstöðu Eiríks, að hann hyggist kjósa já, og það er einmitt sú tegund gagnsæis sem oft vantar þegar fjölmiðlar flytja gagnrýni milli manna í hitamáli.
Gallinn er alvarlegur og fyrirsjáanlegur. Hjörtur er sakaður um vinnubrögð sem, með orðum gagnrýnandans, hefðu þýtt „klárt fall“ í námi, og ekkert í fréttinni gefur til kynna að hann hafi verið beðinn um svar. Þegar tilteknum, nafngreindum manni er borið á brýn óboðlegt framferði er svarbeiðni ekki kurteisisatriði heldur grunnkrafa. Þá er stuðst við óskilgreinda „hneykslan í athugasemdum“ á Facebook, sem er ekki heimild heldur andrúmsloft, og starfsstöð Hjartar hjá Hagstofunni er nefnd tvívegis án þess að skýrt sé hvaða þýðingu hún hefur fyrir málið; sú endurtekning virkar sem áherslumerki fremur en upplýsing.
Framsetningin fylgir að öðru leyti gagnrýnandanum: síðasta orðið í fréttinni er alhæfing um „málflutning nei-sinna“ sem stendur ómótmælt. Sjálf efnisatriðin virðast rétt reifuð og vel skjalfest, en fréttin leggur upp einhliða mynd í deilumáli þar sem hin hliðin var innan handar. Það dregur hana niður úr því sem hún hefði annars getað verið.
