Útivist og iðnaður: Ferðasvæði höfuðborgarbúa í hættu

Greinin er umfangsmikil og vel rannsökuð; hún styðst við opinber álitsskjöl Skipulagsstofnunar, umsagnir Náttúruverndarstofnunar og Náttúrufræðistofnunar, fundargerðir sveitarfélaga, úrskurði nefnda og dóma Hæstaréttar. Þetta er frumskoðun sem Heimildin hefur unnið sjálf, og heimildasafnið er víðtækt og sannreynanlegt. Sérstaka athygli vekur hversu greinilega blaðamaður hefur farið í gegnum umhverfismatsskýrslur og raðað saman sögu hvers svæðis. Veikleikinn liggur í jafnvægi og framsetningu. Greinin gefur rödd framkvæmdaraðila takmarkað rými; svör Orkuveitunnar fá eina málsgrein, HS Orka stuttan kafla, og Eden Mining eina fullyrðingu um kolefnisspor. Á móti eru álitsgerðir umhverfisstofnana og efasemdir útivistarfólks ítarlegar. Sveitarstjórnir, sem samþykktu margar þessara framkvæmda, eru sjaldan beðnar um skýringar á afstöðu sinni; undantekning er stutt tilvitnun í þáverandi bæjarstjóra Hafnarfjarðar. Bæjarstjóri Ölfuss er vitnað til um hafnaruppbyggingu en ekki beðinn um að svara gagnrýni á námuvinnsluna. Umhverfismatsskýrslur eru auðvitað opinber gögn og rétt er að vitna í þær, en þegar framkvæmdaraðila er nánast ekki hleypt að í eigin málum verður myndin skekkt. Inngangurinn um haustlyng og Ingólf landnámsmann er skemmtilegt bókmenntabragð en dregur lesandann í ákveðna tilfinningu áður en staðreyndir koma til sögu, sem er framsetningarval sem vert er að nefna. Þrátt fyrir þessa galla er um metnaðarfulla gagnasöfnun að ræða sem ber vitni um sjálfstæða blaðamennsku.