„Hvað á að hafa mikið vit fyrir fólki?“
Eftirfylgnifrétt mbl.is um öryggismál við Stuðlagil í kjölfar dauðsfalls ferðamanns, byggð á beinum samtölum við tvo nafngreinda aðila: ferðamálastjóra og landeiganda. Gagnrýni leiðsögumanns frá fyrri umfjöllun er nefnd en henni er ekki fylgt eftir. Fyrirsögnin lyftir upp einu sjónarhorni umfram annað.
Tveir nafngreindir viðmælendur, hvor um sig með skýra aðkomu að málinu, ræddu beint við blaðamann; ferðamálastjóri Ferðamálastofu og landeigandi austan gilsins. Það er raunveruleg heimildavinna, ekki endurvinnsla. Talan um 550 milljónir úr Framkvæmdasjóði ferðamannastaða er eignuð Arnari Má og er þar með sannreynanleg að því marki sem tilvitnunin nær, og fréttin bendir lesandanum á umfjöllun gærdagsins þar sem gagnrýnin var reist.
Gestafjöldinn, um 200.000 í fyrra og 174.000 það sem af er ári, kemur hins vegar úr engu. Engin heimild er nefnd fyrir þessum tölum innan fréttarinnar sjálfrar, þótt þær kunni að vera úr talningum Ferðamálastofu eða landeigenda. Þetta er einföld úrbót sem hefði kostað eina setningu.
Stærsta ritstjórnarvalið er fyrirsögnin. Með því að gera retórískri spurningu landeigandans, hvað eigi að hafa mikið vit fyrir fólki, að yfirskrift alls verksins er einu sjónarhorni í umdeildu máli lyft í ramma fréttarinnar. Gagnrýni leiðsögumannsins, sem sagði öryggisráðstöfunum ábótavant, fær tvær línur í endursögn og enga eftirfylgni; hún var ekki spurð hvort svör ferðamálastjóra og landeiganda svöruðu athugasemdum hennar. Raddflóra fréttarinnar er þannig einsleitari en efnið kallar á.
Niðurstaðan: hæfilega unnin eftirfylgni með tveimur nafngreindum heimildarmönnum, en framsetning fyrirsagnarinnar og tölur án tilvísunar draga hana niður úr því sem hún gat orðið.
