„Ég vil að byggðin fái að haldast umhverfis landið og að við séum ekki að mergsjúga þá“

Greinin byggist nánast eingöngu á orðum Ingu Sæland; hún er eina heimildin sem tjáir sig beint. Þótt vísað sé til þess að strandveiðisjómenn „fagni aukningunni" og vilji meiri fyrirsjáanleika, er enginn fulltrúi þeirra látinn koma að sjálfur, hvorki formaður landsambandsins né einstakir sjómenn. Þannig verður lesandinn að treysta á frásögn ráðherrans um afstöðu þeirra aðila sem málið snýst um. Jafnframt vantar algjörlega sjónarmið þeirra sem kunna að vera á annarri skoðun, til dæmis útgerðaraðila í kvótakerfinu eða sjávarútvegsfræðinga sem gætu sett tölulegar fullyrðingar um aflaheimildir í samhengi. Fullyrðingin um að strandveiðar séu „einhver vistvænasta veiðiaðferð sem til er í heiminum" stendur algjörlega á kenningum ráðherrans og er ekki studd tilvísun í rannsókn eða sérfræðiálit. Reglugerðarbreytingin sjálf er staðfest atriði sem styrkir kjarna fréttarinnar, en framsetningin er of nálægt einhliða kynningu á stefnu eins stjórnmálaflokks til að teljast fullnægjandi fréttamennska. Til bóta hefði dugað að ná í a.m.k. einn sjálfstæðan viðmælanda og setja tölurnar í samhengi við heildarafla.