Engin gögn til um fjölda berklasmitaðra

Greinin snýst um veiklur í opinberu eftirlitskerfi og nær vel utan um kjarna málsins: engin gögn eru til um berklasmit sem greinast í skimunum. Guðrún Aspelund sóttvarnalæknir er nafngreind og trúverðug heimild, og beinar tilvitnanir styrkja frásögnina. Þó er ýmislegt sem betur mætti fara. Raddflóra greinarinnar er einsleit; sóttvarnalæknir er í raun eina heimild fréttarinnar um allt sem varðar kerfið og gæði smitrakninga. Lögreglumaðurinn sem þurfti sjálfur að óska eftir skimun er nefndur en ekki beint vitnað til hans, og bráðalæknir á Landspítala kemur við sögu sem segir „litlar breytingar" hafi orðið, en sú fullyrðing er ekki útfærð nánar. Hér hefði mátt leita eftir sjónarmiðum fleiri aðila, til dæmis frá Landspítala sjálfum, stéttarfélögum heilbrigðisstarfsfólks eða sérfræðingum í smitsjúkdómum, til að meta hvort sóttvarnalæknir sé rétt að segja að „margt gott" sé verið að gera. Framsetning fréttarinnar er að mestu hlutlæg en gagnrýnislaus í garð sóttvarnalæknis; erfitt er að meta hvort smitrakning „gangi mjög vel" þegar eini viðmælandinn er sá aðili sem ber ábyrgð á henni. Þá hefði mátt setja töluna um 10 til 20 tilfelli á ári í samhengi, til dæmis við fyrri ár eða samanburðarlönd. Samt sem áður er umfjöllunin upplýsandi og dregur fram raunverulegan gagnaskort sem skiptir máli.