María Rut Kristinsdóttir skrifar: Að þora að standa í lappir
Aðsend skoðunargrein þar sem höfundur hrósar Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur fyrir ræðu á allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna og fyrir að standa við prinsipp sín. Höfundur sakar Sjálfstæðisflokk og Framsókn um stefnubreytingu í máli Bókunar 35 og lofar að ríkisstjórnin standi við loforð sín í ríkisfjármálum.
Greinin er birt sem aðsend skoðun. Höfundur talar þar sem hluti af ríkisstjórnarliðinu: „Við stöndum við loforðin“. Í kynningu kemur þó hvergi fram hvaða stöðu hún gegnir, og lesandinn þarf sjálfur að átta sig á því að stuðningsmaður ríkisstjórnarinnar hrósar formanni stjórnarflokks.
Meginrök greinarinnar eru að Þorgerður Katrín hafi staðið í lappirnar á allsherjarþinginu. Þau eru ekki studd einni tilvitnun í ræðuna. Lesandinn fær upptalningu á efnisflokkum en ekki orð hennar sjálfrar. Sama á við um fullyrðinguna að hún geri ávallt það sem hún segist ætla að gera. Eina dæmið er þjóðaratkvæði sem er hvorki útskýrt né sett í samhengi.
Afstöðu Sjálfstæðisflokks og Framsóknar til Bókunar 35 má sannreyna í grunninn. Höfundur víkur þó hvergi að rökum flokkanna fyrir henni, heldur leggur stefnubreytingu einfaldlega að jöfnu við prinsippleysi. Innviðaskuldin og bág staða menntakerfisins eru settar fram sem staðreyndir, án nokkurra talna. Loforðin um ríkisfjármál eru stefnuyfirlýsingar, ekki rök. Útkoman líkist fremur barátturæðu en rökstuddri skoðun.