Samfélagið ítrekað sett í erfiða stöðu
Viðbragðsfrétt þar sem einn þingmaður Sjálfstæðisflokksins fær nánast allt rýmið til að lýsa verkfallsboðun flugvirkja sem ógn við efnahagslegan stöðugleika. Hvorki Flugvirkjafélag Íslands né Icelandair fá orðið, og fyrirsögnin tekur upp mat viðmælandans sem staðreynd. Grunnupplýsingar um slitin viðræðna og dagsetningu verkfalls eru skýrar.
Fyrirsögnin er ekki frétt heldur skoðun Jóns Gunnarssonar, sett fram án gæsalappa og án þess að nokkur annar fái að andmæla. Í deilu þar sem tveir samningsaðilar sitja beggja vegna borðs er það veruleg ritstjórnarleg ákvörðun að tala aðeins við þriðja aðila sem hefur skýra afstöðu til annarrar hliðarinnar.
Staðreyndakjarninn stenst: viðræðuslitin, dagsetning boðaðs verkfalls og staða viðmælandans eru skýr og sannreynanleg. En fullyrðingar á borð við að slík staða „þekkist ekki í þeim löndum sem við berum okkur saman við“ og að verkfallið kyndi undir verðbólgu eru bornar fram án nokkurs rökstuðnings og án þess að blaðamaður spyrji á móti. Spurningin sem birt er í textanum er leiðandi frekar en aðhaldssöm.
Það hefði kostað eitt símtal að fá viðbrögð flugvirkja við þeirri hugmynd að þingið grípi inn í kjaradeilu þeirra. Sá valkostur, inngrip löggjafans, er ræddur sem sjálfsagður án þess að nokkur bendi á að hann sé umdeildur. Lesandi fær aðra hliðina og heldur að hann fái fréttina.
