Ekkert blabla: „Þá get ég bara spurt Copilot hvað Rakel er með í laun?“
Viðtal í atvinnulífshluta Vísis við Guðrúnu Ragnarsdóttur, ráðgjafa og meðeiganda Strategíu, um áhrif gervigreindar á kauphegðun og samkeppnisstöðu íslenskra fyrirtækja. Byggt á einni nafngreindri heimild í kjölfar örvinnustofu SVÞ sem viðmælandinn stýrði sjálfur. Læsilegt og með áhugaverðum dæmum, en fullyrðingar um þróunina eru óstaðfestar innan fréttarinnar.
Viðmælandinn er ráðgjafi sem hefur atvinnu af því að selja fyrirtækjum þjónustu um einmitt þetta efni, og tilefni greinarinnar er vinnustofa sem hún stýrði sjálf. Þetta er hvergi gert sýnilegt lesandanum. Í viðtalsformi er ekki krafa um andmælanda, en þegar hagsmunir viðmælanda liggja svo nærri efninu er lágmarkskrafa að fréttin nefni það.
Athygli vekur að nokkrar sterkustu fullyrðingarnar eru settar fram í rödd blaðamannsins, ekki viðmælandans: „Fyrirséð er að gervigreindin mun umbylta viðskiptamódelum“ og „tólf mánaða plan orðið alltof hættulegt“. Þar hverfur skilin milli greiningar heimildarmanns og staðreyndar. Engin gögn, engar mælingar, engin könnun um íslenska neysluhegðun styðja þá mynd að gervigreind stýri kaupum hér nú þegar.
Styrkurinn er efnisleg dýpt í dæmunum. Sjálfsafgreiðslukassarnir í Byko 2006, samanburðurinn við lánshæfismat Creditinfo og SharePoint-dæmið um launaupplýsingar eru áþreifanleg og gagnleg fyrir lesandann. Ein rödd í viðbót, hvort sem er frá Neytendastofu, SVÞ eða óháðum sérfræðingi, hefði lyft þessu úr vandaðri kynningu í eiginlega frétt.
