Skattlagning til velsældar
Skoðanagrein hagfræðings um skattahækkanir í fjárlagafrumvarpi 2027, birt í skoðanadálki Vísis. Höfundur vísar til tiltekinnar töflu á bls. 121 í frumvarpinu og tilgreinir fjölda talna sem lesandi getur sannreynt. Röksemdafærslan er hins vegar stundum lögð fram sem sjálfgefin þótt hún sé umdeild.
Greinin er birt sem skoðun, og hún hefur þann ótvíræða styrk að höfundur segir hvaðan tölurnar koma: tafla á bls. 121 í fjárlagafrumvarpinu, kílómetragjald úr 6,95 í 8,05 krónur, endurgreiðsla virðisaukaskatts úr 35% í 20%, útgjöld sem 30,5% af landsframleiðslu. Þetta er allt sannreynanlegt í opinberu skjali. Höfundur merkir líka eigin spá um 50 til 100 milljarða halla sem mat, ekki staðreynd. Það er heiðarlegt.
Verra er þegar umdeildar fullyrðingar eru settar fram sem óumdeilanleg þekking. „Allir sem hafa grunnþekkingu á hagfræði vita að skattbyrði fyrirtækja er ávallt núll“ er ekki viðurkennd niðurstaða heldur einföldun á umræðu um hvar skattur lendir í raun; hún fer eftir samkeppnisaðstæðum og teygni. Sama gildir um að íslensk fjármálafyrirtæki séu „þau skattpíndustu í Evrópu“, þar vantar samanburðargögn.
Lagalega fullyrðingin um að gjaldfrelsi Íslendinga á Þingvöllum brjóti EES-reglur er líka lögð fram án tilvísunar í álit eða dóm, þótt sambærileg kerfi séu í gildi víða. Loks hvílir lokahluti greinarinnar á þeirri forsendu að hver króna sé betur nýtt á markaði; það er hugmyndafræðileg staða, ekki mælanleg staðreynd, og hún er ekki kynnt sem slík.
