Landskjörstjórn hlýtur að segja af sér – stigin inn á hið pólitíska svið

Stærsta vandamálið við þessa grein er óljós mörk milli frétta og skoðana. Greinin hefst á að vitna í Facebook-færslu Sigurðar Gylfa Magnússonar, sem er lögmæt heimild, en rennur svo hratt yfir í eigin pólitíska greiningu blaðsins. Setningar eins og „Landskjörstjórn hefur því farið gróflega út fyrir sitt svið og tekið sér stöðu með stjórnarandstöðunni" eru hreinn leiðari en eru settar fram eins og hlutlæg niðurstaða fréttaflutnings. Sama gildir um fullyrðinguna um að formaður Landskjörstjórnar sé „innvígður og innmúraður Sjálfstæðismaður" án þess að nefna heimildir eða gefa henni færi á svörum. Hinsvegar kemur margt gagnlegt fram í greininni: vísað er í minnisblað utanríkisráðuneytisins, tilvitnað í Birgi Ármannsson og Einar Kr. Guðfinnsson, og bent á afstöðu ESB og ríkisstjórnarinnar. Þetta eru staðfestanlegar heimildir. Vandinn er hins vegar að Landskjörstjórn fær ekki neitt svigrúm til að skýra eigin sjónarmið eða röksemdir. Eyjan segist hafa óskað eftir fundargerðum, sem er jákvætt, en grundvallarreglan um andmælarétt, að gefa þeim sem eru sakaðir kost á svörum áður en birt er, er ekki uppfyllt. Fyrirsögnin krefst beinlínis afsagnar. Þegar blaðið sjálft leggur fram þá kröfu án þess að greina skýrt milli frétta og álits verður niðurstaðan frekar málflutningur en fréttamennska.