Barnið vex en Fésbókin ekki

Greinin er birt sem skoðanagrein og á að meta sem slíka. Höfundur byggir röksemdafærslu sína á raunverulegum og sannreynanlegum viðburðum: áformum ráðuneytisins í samráðsgátt, ástralskri lagasetningu og Discord-gagnalekanum. Þessi viðmiðunarpunktar styrkja greinina. Fullyrðingin um að Meta hafi styrkt þrýstihópa um tvo milljarða dollara er hins vegar ítarleg og ber þunga í rökfærslunni, en ekki er vísað í heimild eða gögn sem lesandinn gæti leitað að til staðfestingar; þetta veikir annars ágætan kjarna greinarinnar. Sama á við um staðhæfinguna um aldursgreiningarhugbúnað sem ranggreini aldur eftir kynþætti og fötlun, en þar er ekki vísað í rannsókn eða skýrslu þrátt fyrir að fullyrðingin sé afgerandi í röksemdinni. Rökfærslan um breskáformin varðandi sýndareinkanet er sett fram sem staðreynd en án heimildar. Á heildina litið er greinin vel uppbyggð skoðanagrein með skýra afstöðu og skipulega röksemdafærslu, en hún myndi styrkjast verulega ef sterkustu fullyrðingunum fylgdu sannreynanlegar tilvísanir. Greininni ber ekki skylda til jafnvægis, en hugmyndafræðilega er framsetningin að mestu á einum áttavanga: sú afstaða að aldurstakmörk séu skaðleg er sett fram sem einhlít niðurstaða, án þess að minnst sé á rannsóknir eða rök sem mæla með slíkri lagasetningu.