visir.is
2026-04-08 10:15
Á nú að hafa af manni fullveldið?
Skoðanagrein Eiríks Hjálmarssonar þar sem hann færir rök fyrir því að kjósendur eigi rétt á að sjá samningsdrög við Evrópusambandið áður en aðild er útilokuð. Greinin er stutt, persónuleg og byggð á einni kjarnafullyrðingu: að meina fólki um upplýsingar sé í raun skerðing á fullveldi einstaklingsins.
Einkunn Vitans: 5/10
Mat Vitans
Stutt skoðanagrein um ESB-aðild sem setur fram áhugaverða snúning á fullveldishugtakinu, en er of grunn og án dæma til að standa sem trúverðug rökræða.
Gagnrýni Vitans
Sem skoðanagrein er þetta metið á forsendum rökfærslu og hugmyndaframsetningar, ekki heimildajafnvægis. Kjarnaröksemdafærsla höfundar er skýr: hann lítur á synjun um aðildarviðræður sem skerðingu á upplýsingarétti borgarans, og snýr þannig fullveldishugtakinu við á skemmtilegan hátt. Veikleikarnir eru þó áþreifanlegir. Í fyrsta lagi er greinin einstaklega stutt og þróar aldrei röksemdina lengra en kjarnasetningu hennar; ekkert dæmi er nefnt um hvaða „fólk" vill koma í veg fyrir viðræður, engin tilvísun er gerð í ákveðna stjórnmálaflokka, þingsályktanir eða opinbera umræðu sem setur fullyrðinguna í samhengi. Þetta er meira boðskapur en rökræða. Í öðru lagi skorar greinin illa á málefnalegu dýpt: höfundur segir að aðild fylgi „kostir og lestir" en tilgreinir engan þeirra, sem gerir textann fremur innantóman sem rökstuðning. Loks er ekkert dæmi tekið af löndum sem gengu í ESB og fengu eða fengu ekki að meta samning á gagnsæjan hátt, sem hefði styrkt röksemdina verulega. Sem hugmyndapistill virkar þetta, en sem skoðanagrein er þetta of grunnt til að sannfæra eða fræða lesandann.
