Hvað verður um vinnuna eftir uppsagnir?
Klínískur sálfræðingur og sérfræðingur í vinnuvernd fjallar um það sem gerist á vinnustað eftir uppsagnir: verkefni færast óformlega til þeirra sem eftir eru og álag verður smám saman varanlegt. Hún hvetur stjórnendur til að skipuleggja breytingar markvisst og nota sálfélagslegt áhættumat til að fylgja þeim eftir.
„Uppsögn er atburður. Breyting er ferli.“ Þessar tvær stuttu setningar draga saman rök pistilsins, sem Vísir birtir sem skoðanagrein. Höfundur lýsir skref fyrir skref hvernig verkefni færast hljóðlega til þeirra sem eftir sitja og hvernig bráðabirgðalausnir verða að varanlegu álagi. Röksemdafærslan er skýr og heiðarleg. Hún viðurkennir að fækkun geti verið óhjákvæmileg fyrir reksturinn og stillir stjórnendum ekki upp sem andstæðingum.
Veikleikinn er sá að allt hvílir á almennri reynslu. Engar rannsóknir, kannanir eða tölur um veikindafjarvistir eftir endurskipulagningu eru nefndar, og lesandinn verður að treysta faglegri stöðu höfundar. Sálfélagslegt áhættumat er kynnt sem lausn án þess að getið sé um að vinnuveitendum ber lagaleg skylda til að gera það. Sú tilvísun hefði styrkt kröfuna verulega.
Þá má nefna að áhættumat af þessu tagi fellur undir starfssvið sérfræðinga í vinnuvernd. Höfundur greinir þó opinskátt frá starfi sínu og lesandinn getur metið það sjálfur. Í heild er þetta yfirvegaður pistill sem gerir meira gagn en margur háværari.
