„Erfitt að vera í kjaraviðræðum þegar óvissan er svona mikil“
Viðtal við formann Samtaka smærri útgerða um kjaraviðræður smábátasjómanna og áhrif óvissu um línuívilnun. Heimildarmaður er nafngreindur og bakgrunnur um frumvarp innviðaráðherra kemur fram, en hvorki ráðuneytið né viðsemjandinn fá orðið. Hefðbundið viðtal sem heldur sér, en einsleitt í raddflóru þar sem það hefði mátt vera það síður.
Þyngsta setning greinarinnar er ómótmælt: „alveg skelfileg vanvirðing við þessa stétt“ um það hvernig ráðuneytið hagar útgáfu reglugerðar. Þar er nafngreindur ráðherra og verk hans undir, og þótt viðtalsformið kalli ekki á jafnvægi í hverri línu, hefði blaðamaður að minnsta kosti átt að nefna hvort óskað hafi verið eftir svörum frá innviðaráðuneytinu. Ekkert slíkt kemur fram.
Hitt sem vantar er viðsemjandinn. Sjómannasamband Íslands situr við borðið, en lesandinn fær aðeins mynd annars aðilans af því hvernig viðræðurnar standa: „engin stór deilumál“, „menn eru nokkuð samstíga“. Það kann að vera rétt, en það er lýsing eins samningsaðila á opnu máli og hefði átt að vera kynnt sem slík.
Greinin gerir sumt vel. Tímalínan er skýr, tólf ára samningsleysið er tilgreint og bakgrunnur um frumvarpið, þar á meðal að fallið var frá afnámi línuívilnunar fyrir afgreiðslu, er réttilega settur fram. Dagsetning reglugerðarinnar hvílir hins vegar á minni viðmælandans („minnir mig“) og var auðvelt að staðreyna.
