Sterklega grunaður um íkveikju á Laugavegi
Stutt fréttaskeyti um brunann á Laugavegi 16 sem byggir á einu nafngreindu lögreglusamtali og beinni tilvitnun í mbl.is. Frásögnin er eigin heimildavinna, en málsatvik hvíla öll á einni rödd og orðalagið um hinn grunaða gengur lengra en gögnin sem fréttin sjálf leggur fram.
Nafngreindur lögreglufulltrúi með beinni tilvitnun er kjarni fréttarinnar og það er rétt gert: Guðmundur Páll Jónsson er tilgreindur, tilvitnunin er merkt mbl.is og ekki endurunnin úr öðrum miðli. Þarna er raunveruleg frumvinna á bak við skeytið.
En allt sem máli skiptir kemur frá sömu röddinni. Að maðurinn hafi verið „í annarlegu ástandi, undir áhrifum vímuefna“ og að til hans hafi sést á eftirlitsmyndavélum er staðhæft í frásagnarrödd fréttarinnar, þótt hvorugt sé sannreynanlegt innan hennar; það er lögreglumat, ekki staðreynd, og hefði átt að vera merkt sem slíkt.
Þyngst vegur framsetningin á manninum sjálfum. Hann var látinn laus eftir skýrslutöku, engin ákæra liggur fyrir, og samt er hann kallaður „svokallaður góðkunningi lögreglunnar“ og fyrri samskipti hans við lögreglu dregin fram í lokamálsgrein. Þetta er dómur án dóms, og lýsingin á aldri, kyni og búsetu nálægt brunastað gerir manninn þar að auki auðgreinanlegan í litlu samfélagi. Blaðamaður gat sagt sömu frétt án þessara þátta.
