Lofts­lags­gjöldin orðin milljarða­kostnaður í þungum rekstri Icelandair

Styrkur greinarinnar er ítarleg töluleg sundurliðun sem byggist á opinberum ársuppgjörum Icelandair, auk þess sem beinar tilvitnanir koma frá bæði Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni og Kristrúnu Frostadóttur; þannig fær lesandinn a.m.k. tvö pólitísk sjónarhorn. Samanburðurinn á loftslagsgjöldum og tapi félagsins er aftur á móti villandi í framsetningunni, því gjöld eru rekstrarkostnaður á borð við eldsneyti eða laun og hægt er að bera þau saman við heildartekjur eða heildarkostnað en ekki eingöngu við tap. Þegar sagt er að gjöldin hafi verið „rúmlega fjórfalt hærri en samanlagt tap" er gefin til kynna orsakatengsl sem greinin sannreynir ekki; tap getur stafað af fjölda annarra þátta. Sjónarmið umhverfisverndarsinnaðra aðila, loftslagssérfræðinga eða Evrópusambandsins sjálfs koma hvergi fram; enginn þeirra sem styðja ETS-kerfið fær rödd í greininni. Forstjóri Icelandair er tilvitnaður á nokkrum stöðum en virðist ekki hafa verið ræddur beint fyrir þessa grein heldur er vísað til fyrri ummæla hans. Fullyrðingin um að flugsamgöngur séu um þrjú prósent af allri losun á heimsvísu kemur einungis frá forstjóranum og stendur án frekari heimilda eða samhengis. Kaflinn um samkeppnisstöðu er vandaður og skýrir vel hvernig ETS leggst á tengiflug Icelandair á annan hátt en beint flug keppinauta, en þar vantar einnig eitthvert mat utanaðkomandi sérfræðings á umfangi þessa ójafnvægis. Greinin er í heild skýr og töluleg gögn eru sannreynanleg í opinberum uppgjörum, en framsetningin hallar í átt að sjónarmiðum Icelandair og stjórnarandstöðu frekar en að veita heildarmynd.