Íris Helga bendir fingrinum á aðra og segist sjálf þolandi - „Þetta er húmor, ég skil í dag að þetta er ekkert fyndið“
Fréttin lýsir skýrslugjöf Írisar Helgu Jónatansdóttur í Héraðsdómi Reykjaness, þar sem hún neitar sök í umfangsmiklu áreitnismáli. Hún vísar ábyrgð á aðra og lýsir sér sem þolanda. Ákæruliðir saksóknara og svör hennar eru rakin í tímaröð.
„Sumum gæti þótt áhugavert“: með þessum orðum stígur blaðamaðurinn út úr hlutverki fréttaritara og fellir sjálfur dóm um trúverðugleika sakbornings. Hann teflir fram fullyrðingu hennar um að allir í bænum þekki hana gegn því að hún hafi ekki vitað af barni í hundrað metra fjarlægð. Slík ályktun á heima hjá saksóknara eða í pistli, ekki í frétt af réttarhöldum sem standa enn yfir. Fyrirsögnin, „bendir fingrinum á aðra“, gefur sama tón.
Að öðru leyti er grunnvinnan traust. Blaðamaður er sjálfur í dómsal og byggir á eigin athugun. Bein tilvitnun og spurningar saksóknara eru aðgreind skýrt frá svörum ákærðu, og vörn hennar fær töluvert rými.
Veikleiki er þó að alvarlegum ásökunum Írisar á hendur þolanda, um brot gegn barni, er komið áfram án þess að lesandi fái að vita hvort þær hafi verið kannaðar eða séu hluti málsins. Nákvæm skráning í dómsal vegur ekki upp á móti því að fréttin tekur sjálf afstöðu áður en dómur fellur.
