Þegar dómarinn verður fyrir vonbrigðum
Aðsend skoðanagrein eftir Ernu Bjarnadóttur hagfræðing, birt á Nútímanum, sem gagnrýnir Pál Hreinsson, forseta EFTA-dómstólsins, fyrir að lýsa persónulegum vonbrigðum með niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við ESB í setningarræðu á ráðstefnu dómstólsins. Höfundur spyr hvort forsetinn hafi sýnt nægilegt aðhald í embættisræðu.
Tímasetningin 40:18 í upptökunni er það sterkasta í greininni. Lesandinn getur sjálfur hlustað á ummælin sem gagnrýnin hvílir á, og höfundur greinir heiðarlega frá því að þýðingin sé hennar eigin, unnin með aðstoð sjálfvirkrar textavélar. Veikleikinn er sá að frumtextinn fylgir ekki. Orðið „vonbrigði“ ber alla röksemdafærsluna, og nákvæmt orðalag Páls hefði átt heima við hlið þýðingarinnar.
Nútíminn birtir greinina sem ritstjórnarefni, en efnið er skýrlega aðsend skoðun og á að meta sem slíka. Röksemdafærslan er öguð: höfundur afmarkar spurninguna, greinir ásýnd óhlutdrægni frá hæfi í einstöku máli og viðurkennir að aðrir geti túlkað úrslitin öðruvísi. Hins vegar vísar hún hvorki í siðareglur dómara né alþjóðleg viðmið um tjáningu þeirra, þótt krafan um „sérstakt aðhald“ sé kjarni málsins.
Kaflinn um skipunartíma sker sig úr. Höfundur segir að staðreyndirnar gefi ekki tilefni til að eigna Páli ásetning, en hvers vegna eru þær þá teknar með? Fyrirvarinn dregur úr ásökuninni, en ýjunin stendur eftir.
