Varar Íslendinga við að gera sömu mistök og Bretar
Frétt sem endurvinnur aðsenda grein Dorrit Moussaieff á Vísi með beinum tilvitnunum og skýrri heimildartilgreiningu. Ekkert sjálfstætt fréttastarf kemur til viðbótar, engin viðbrögð eru sótt og síðasta efnisgreinin dregur einkalíf inn í pólitíska umfjöllun án sýnilegs tilefnis.
Heimildin er nefnd hreint út: aðsend grein á Vísi, með beinum tilvitnunum sem lesandi getur flett upp. Það er lágmarkskrafa sem greinin uppfyllir, og hún gerir eina raunverulega tilraun til samhengis með því að nefna að Ólafur Ragnar Grímsson hafi verið framarlega í Áfram Ísland, hreyfingu sem er á öndverðum meiði við það sem Dorrit skrifar.
En þar með er sjálfstæða vinnan upptalin. Efnið er skoðanaskrif annars miðils, endurpakkað sem frétt, án þess að neinn sé spurður: hvorki Dorrit sjálf, talsmenn Áfram Ísland né nokkur sem gæti mætt fullyrðingunni um að Evrópusambandið þurfi á Íslandi að halda „jafnvel meira“ en hið gagnstæða. Þetta er sterk og umdeilanleg staðhæfing sem er látin standa ómótmælt í fyrstu setningu fréttarinnar. Í svo umdeildu máli sem aðildarviðræður eru er það ekki smávægileg vöntun.
Verra er niðurlagið. Setningin um mögulegan skilnað byggir á óskilgreindum „fréttum“ sem fluttar hafi verið „fyrr í sumar“, engin heimild nefnd, og hún þjónar engum fréttalegum tilgangi nema að tengja pólitíska afstöðu tveggja einstaklinga við einkahagi þeirra. Framsetningin gefur í skyn togstreitu innan hjónabands án þess að segja það, sem er ódýrari aðferð en að halda því fram beint.
Niðurstaðan: rétt tilgreint, en ekkert bætt við annað en aðdráttarafl. Þetta er endurvinnsla með slúðurviðbót, ekki fréttamennska.
