Þrefölda svipa verð­tryggingar á Ís­landi

Greinin er birt sem skoðun og höfundur er greindur sem þingflokksformaður Samfylkingarinnar, sem er til fyrirmyndar í gagnsæi. Sem pólitískt pistilsverk ber að meta hana á forsendum rökfærslu og heiðarleika, ekki jafnvægis. Á þeim grundvelli eru nokkur atriði athyglisverð. Sterkasta hliðin er „þrefalda svipan" sem myndlíking: olíuverðshækkun, hækkun verðtryggðra lána og vaxtahækkun Seðlabankans. Þetta er skýrt og aðgengilegt. Höfundur vísar í greiningu Visku um verðlag og greiningu Seðlabankans um olíuverð sem orsök verðbólgu, sem gefur lesandanum sannreynanlegar tilvísanir. Hins vegar er framsetning ríkisstjórnaraðgerða einhliða lofgjörð: fullyrðingin um að „aðgerðin heppnaðist eins og til var ætlast" stendur án gagna eða mælikvarða; hvergi er tekið fram hvaða mæling staðfesti árangurinn. Sama gildir um „sterkar vísbendingar" um háttsemi olíufélaganna, sem ekki eru studdar neinum tilteknum gögnum eða heimildum. Þá er niðurlag greinarinnar veikt sem rökfærsla: höfundur segir „kominn tími á að við skoðum allar leiðir" án þess að nefna eina einustu tillögu. Fyrir þingflokksformann sem skrifar um efnahagsmál er þetta óvenju opið og óskuldbindandi. Greinin virkar þannig frekar sem lofgjörð við ríkisstjórnina og gagnrýni á kerfið í einu, án þess að rökfærslan nái saman í heild. Þrátt fyrir þessar takmarkanir er gagnsæi um stöðu höfundar gott og tilvísanirnar í Visku og Seðlabankann gefa greininni ákveðinn kjöl.